Alam ko darating yung time na makikita na nating yung tamang tao para sa atin. Sya yung magbibigay inspirasyon at magpapasaya satin. Sya yung tutulong sa twing nahihirapan tayo at sya yung magpaparamdam satin na perfect tayo kahit na wala naman talagang perpekto.
Her mind: “No, he is nothing more than a friend. You have nothing more than this friendship, and it will never turn to something more in the future. Stop. Just stop. He is not worth getting yourself heartbroken. He is not worth the risk. If he saw my pain, he would want me to stop. Our happiness is more important.”
Her heart: “He is worth getting hurt over. He is the world to me, and someday I will be the world to him. I am not lying to myself, nor am I in denial. I am in love. My happiness is his smile, his laughter, and his presence. My happiness is the hope that he will fall for me as hard as I’m falling for him. He is worth the risk.”
May mga panahon na hindi mo na talaga ma-explain yung galit at lungkot na nararamdaman mo kaya minsan, tangina nalang masasabi mo.
I wonder if you remember me. I wonder if you stop all of a sudden and thoughts of me flood you just after the smallest steps or the littlest moves. I wonder if, just like me, when someone talks to you, you wouldn’t answer because you thought of me, your mind drifting into a void where only us exist. I don’t know if you remember me. I don’t know. Maybe not.
Nicholas Sparks, The Notebook
A story by Nicholas Sparks never fails to make me cry :( ♥
(via silhouleizelette)
I’m sorry if I come off as “obsessed” or “clingy” I just don’t want anyone else touching whats mine. I’m sorry if I get jealous, I’m just scared that someone will take you away. They tell you its good to share, but no way am I sharing you. You’re mine, I’m yours. There isn’t a third person in a relationship, just me and you. I don’t want anyone else to have you.
Hi. Alam mo ba’ng mahal kita? Kase alam ko’ng hindi mo naman ako mahal eh. Alam ko’ng hanggang pagkakaibigan lang ang kaya mo’ng ibigay sa’ken, okay lang yun. Alam ko’ng hanggang dito lang tayo. Alam ko’ng kahit ano’ng gawin ko hindi na tayo lalagpas sa boundaries ng “Friendzone”. Pero kuntento na’ko dito sa kung anong meron tayo, mas gusto ko ‘to kase at least nakaka-sama pa rin kita, kahit papaano masasabi ko’ng akin ka, AKING KAIBIGAN. Hindi naman ako galit sa’yo, never ako’ng nagalit sa’yo. Hindi mo naman kasalanan na hindi mo kayang suklian ang feelings ko eh. Tanggap ko na yun.
Pero hindi ibig sabihin nun ay mapipigilan mo ako’ng makaramdam ng sakit. Masakit na alam ko’ng may gusto ka’ng iba at kaibigan pa natin. Hahaha :( Gusto ko mag-demand na ako na lang, wag ka na tumingin sa iba. Pero din naman pwede yun di’ba? Pero sana hayaan mo lang ako. Hayaan mo lang ako’ng mahalin ka. ‘Wag mo’ng sabihing tumigil na’ko. Please, ‘wag. Yun na lang kasi ang meron ako eh. Yun na lang. Sana ‘wag mo nang tanggalin sa’kin yun, ha? Gusto ko’ng nasa tabimo lang ako palagi, para suportahan ka kung saan ka masaya. Sana ‘wag ka na ulit mailang sa’ken kase ang sakit nung iniwasan mo ko eh pero naghintay pa rin ako.
Basta, sapat na’to. Sapat nang ako lang yung nagmamahal. ‘Wag mo’ng isipin na obligasyon mo’ng suklian ‘to dahil hindi naman. Okay lang ako. Malay mo, balang araw matutunan ko ding maging masaya para sa’yo at sa napili mo
saying i miss you had been used so many times, that its meaning has lost. but don’t worry, when i say i miss you. it’s my own way of saying ” hinahanap ka ng puso ko” :)


