papakasalanpakita:

Hi I love you! 

Oo napapagod ako, napapagod ako na masaktan, pero kahit kailan hindi ako napagod mahalin ka. Kahit kailan hindi naman ako bibitiw sa relasyon natin, hindi mangyayare yon. Hindi naman kse puro na lang kilig, puro saya ang mararamdaman natin, talagang dumarating sa puntong may mga hindi pagkakaintindhan at hindi maiwasan na masaktan ang isa’t isa. Parte na ng relasyon natin yon, susi para mas maging matatag tayo. Ang importante naman na pagkatapos ng isang malupit na hindi pagkakaintindhan ay yung may natutunan tayo sa mga pagkakamaling yon. At saka alam mo naman ako, hindi ko kayang patagalin ang isang hindi pagkakaintindhan dba? As long as kayang pag-usapan, kayang ausin, maaayos. Ang problema naman, hindi yan basta iiwan at iignore lang, bibigyan ng solusyon para maging okay ulit ang lahat. 

Mahal na mahal kita. At hindi ko kayang patagalin yung mga ganitong bagay, alam mo yan. Kaya thank God kse okay na tayo, may natutunan ka, may natutunan din ako. Ayokong patagalin ung ganito kse hindi ko kayang tiisin ka, hindi ko kayang mas lumala pa ung sitwasyon, ako din naman kse mahihirapan kapag tiniis kita, mas masasaktan ako kapag hindi pa natin to inayos. Nakita ko naman kung gaano ka nagsisisi. Nakita ko na nahihirapan ka din. Kse dati nung andito ka pa, kapag may mga hindi tayo pagkakaintindhan, isang yakap mo lang, at isang halik mo lang kapag ang daldal ko na, tumitiklop na ko, pero ngayon, kelangan talagang pagusapan ng masinsinan para maintindhan kita, para maintindhan mo ko. Yung pakiramdam na gustong gusto nating yakapin ang isa’t isa pagkatapos ng isang tampuhan, sabik na sabik na kong mayakap ka eh. Haays. I love you. Salamat kse marunong kang tumanggap ng pagkakamali mo, salamat kse alam mo sa sarili mong nasaktan mo ako, salamat kse ginawa mo lahat para lang maging okay tayo ulit. Mahal na mahal kita.